Próba dymowa w garażu podziemnym jest nieodzownym punktem procesu odbiorowego - kluczowym dla sprawdzenia skuteczności wentylacji oddymiającej. Ma na celu zweryfikować poprawność i sekwencję uruchomienia elementów systemu wentylacji pożarowej oraz kierunki przepływu dymu, które powinny pokrywać się z wynikami symulacji CFD.
Stanowisko do przeprowadzania prób
Kluczowe jest wykorzystanie profesjonalnego sprzętu - stosujemy uznane generatory brytyjskiej firmy Pea Soup, dające dym o bardzo dobrych parametrach i odporności na temperaturę do 180 °C. Dym powinien być biały, wystarczać na zabarwienie całej kolumny konwekcyjnej, mieć neutralne pH i pozostawiać minimalny osad.
Dla uzyskania efektu wyporności gorących gazów stosujemy dodatkowe źródło energii - tace z palącym się alkoholem etylowym. Pozwala to oszacować moc pożaru, temperaturę w kolumnie konwekcyjnej i strumieniu podsufitowym oraz chronić pozostałe instalacje przed niszczącym wpływem temperatury. Szczególną uwagę zwraca się na zabezpieczenie instalacji tryskaczowej.
Na co zwrócić uwagę podczas próby
Zaleca się wykonywanie prób w miejscach wskazanych w symulacjach CFD. Kluczowe jest poprawne wykrycie i zlokalizowanie zagrożenia przez SSP - alarm pierwszego stopnia powinien wyłączyć wentylację bytową, a w przypadku koincydencji pierwsza czujka zawsze powinna wskazywać strefę dymową, w której powstał pożar.
Sprawdzeniu podlega wysterowanie przeciwpożarowych klap odcinających i klap wentylacji pożarowej, zamknięcie bram i kurtyn oraz czas uruchomienia wentylatorów głównych. Zbyt szybkie wysterowanie wyciągu lub nawiewu może zablokować otwarcie klap.
W przypadku wentylacji strumieniowej sprawdza się czas i kierunki zadziałania wentylatorów (z opóźnieniem umożliwiającym ewakuację) oraz prędkość przepływu na granicy stref dymowych. Dla wentylacji kanałowej istotna jest stabilność warstwy dymu, a na końcu - czas przewietrzenia garażu do ponownego użytku.
Powiązana usługa